Przekształcanie norm EN w normy EN-ISO

Przeglądając normy europejskie stosowane w branży instalacyjnej, opublikowane  w 2011 r.,  zauważa się,  że  duża część norm istniejących w postaci norm europejskich została przekształcona w normy EN-ISO.
Jest to wynik 20 letniej już współpracy pomiędzy ISO i CEN, której zasady zostały określone w Porozumieniu Wiedeńskim, opublikowanym w czerwcu 1991 r. i potwierdzonym w 2001 r., po 10 latach doświadczeń, przez Radę ISO oraz Radę Administracyjną CEN.

Porozumienie ustanawia dwa podstawowe modele opracowania norm: model wg ISO i model wg CEN.  Dokumenty opracowane w ramach jednego z nich są zgłaszane do równoczesnej akceptacji w ramach drugiego. Unika się w ten sposób dublowania pracy i przyspiesza opracowywanie  norm, bo procesy potwierdzania i osiągania konsensusu są zsynchronizowane tak, aby nastąpiła jednoczesna ich publikacja.

Co zawiera informacja towarzysząca znakowi budowlanemu i gdzie ją umieszczać

Pomimo, ze przepis dotyczący oznakowania wyrobu znakiem budowlanym funkcjonuje już od wielu lat – (przypominam, ze aktualna regulacja to rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie sposobów deklarowania zgodności wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem budowlanym (Dz. U. Nr 198, poz. 2041 z późn. zmian.)), na rynku spotyka się wiele wyrobów instalacyjnych bez właściwego oznakowania.

Zgodnie z § 12 ust 1 rozporządzenia do każdego wyrobu budowlanego, oznakowanego znakiem budowlanym, powinna być dołączona informacja dotycząca producenta wyrobu i świadcząca o zgodności wyrobu z właściwą specyfikacją techniczną..

Wszystkim czytelnikom mojego blogu i ich najbliższym życzę:
marzeń – o które warto walczyć,
wartości – którymi warto się dzielić,
przyjaciół – z którymi warto być
i optymizmu – bez którego nie da się żyć.

Anna Biela

Kontrole wyrobów instalacyjnych coraz ostrzejsze

W Krajowym Wykazie Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych podlegających oznakowaniu znakiem budowlanym w II półroczu 2011 r. znalazło się kilka wyrobów instalacyjnych:

- włazy żeliwne kanalizacyjne klasy A 15 i B 125

- bateria kuchenna

- zestaw odpływowy

- rura kanalizacyjna z PVC-U

- elastyczny przewód gazowy z zaworem szybkozłącza (uznany przez inspektora nadzoru jako zestaw wyrobów)

- wodomierz DN 15.

Jaka specyfikacja techniczna dla elastycznych węży przyłączeniowych do wody – norma EN 13618 czy aprobata techniczna

Na rynku znajduje się duża różnorodność wężyków elastycznych, przeznaczonych  do wody  do picia, sprzedawanych  jako oddzielny wyrób lub   w komplecie  np.  z baterią  wodociągową.
Z uwagi na brak normy,  producenci elastycznych węży do wody dotychczas występowali do Instytutu Techniki Budowlanej o aprobatę techniczną i na jej podstawie powinni  wystawić deklarację zgodności z aprobatą oraz oznakować wyrób znakiem budowlanym. Mogli również wystąpić o europejską aprobatę techniczną i oznakować wyrób znakiem CE.

Można zadać pytanie – Czy wraz z ukazaniem się normy PN-EN 13618:2011 praktyka uzyskania aprobaty technicznej  zostanie zaniechana. Zależy to od  przeznaczenia i zakresu stosowania elastycznych przewodów przyłączeniowych.

Nowa norma PN-EN 13618:2011 dotycząca węży przyłączeniowych do wody do picia

Po kilkunastu latach prac nad projektem normy wreszcie ukazała się norma europejska dotycząca węży elastycznych do wody:  EN 13618:2011  ”Flexible hose assemblies in drinking water installations – Functional requirements and test methods”.
Odpowiednik polski tej normy – PN-EN 13618:2011 Węże przyłączeniowe elastyczne w instalacjach wody pitnej — Wymagania funkcjonalne i metody badań; (oryg.)  został opublikowany w dniu  4-11-2011 r.

Norma dotyczy węży elastycznych, w oplocie lub bez oplotu, o średnicach nominalnych od DN 6 do DN 25 i długości od 90 mm do 2000 mm, przeznaczonych do połączenia armatury sanitarnej, podgrzewaczy i podobnych urządzeń z instalacją wodociągową (wody zimnej i ciepłej) o maksymalnym ciśnieniu roboczym 1 MPa i maksymalnej temperaturze roboczej 70 ^oC.

Norma nie dotyczy węży elastycznych, używanych jako integralne wyposażenie urządzeń elektrycznych, objętych normą EN 61770.

Przykład kompletnego węża wg EN 13618 ilustruje poniższy rysunek.