Zgodnie z ustawą o wyrobach budowlanych są jeszcze trzy możliwosci wprowadzenia wyrobu do obrotu:
- tzw. regionalny wyrób budowlany, wytwarzany tradycyjnie przy użyciu metod sprawdzonych w wieloletniej praktyce. Nie może więc to być wyrób nowy technicznie.. Określenie regionalny dotyczy przede wszystkim tego, że wyrób jest charakterystyczny jedynie dla regionu, w którym jest wytwarzany wg znanych od dawna i sprawdzonych procesów. Wyrób taki jest przeznaczony do lokalnego stosowania (np. na terenie Podkarpacia). Warunkiem uznania, że wyrób jest regionalnym wyrobem budowlanym jest wydanie, na wniosek producenta wyrobu, decyzji właściwego wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego.
Wyrób taki może być oznakowany znakiem budowlanym po wydaniu przez producenta oświadczenia, że wyrób został wytworzony zgodnie z warunkami określonymi w decyzji i nadaje się do stosowania zgodnie z przeznaczeniem.
- jednostkowe zastosowanie wyrobu w konkretnym obiekcie budowlanym. Wyrób powinien być wykonany wg indywidualnej dokumentacji technicznej, sporządzonej przez projektanta obiektu lub z nim uzgodnionej.
Warunkiem dopuszczenia wyrobu do jednostkowego zastosowania jest wydanie przez producenta oświadczenia, w którym stwierdza, że wyrób jest zgodny z dokumentacją techniczną i właściwymi przepisami oraz określa adres obiektu budowlanego, w którym wyrób ma być zastosowany. Wyrobu takiego nie oznacza się znakiem budowlanym.
- wyroby mające niewielkie znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa. Wprowadzenie do obrotu takich wyrobów , przewidziane w art.5 ust.1 pkt 2) ustawy o wyrobach budowlanych, może nastapić po opublikowaniu przez Komisję Europejską wykazu wyrobów mających niewielkie znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa i wydaniu przez producenta deklaracji zgodności wyrobu z uznanymi regułami sztuki budowlanej.
Jednak z tej możliwości producenci nie mogą skorzystać, bo do tej pory wykaz taki nie powstał.
