W ostatnim półroczu Polski Komitet Normalizacyjny wprowadził zmiany w oznaczeniach numerów Polskich Norm.
1. Ujednolicenie zapisu numerów Polskich Norm
Od dnia 1-10-2007 r. w bazach Zintegrowanego Systemu Informatycznego NORMA, utworzonego w PKN, nastąpiło ujednolicenie zapisu numeru norm własnych (t.j. PN-B, PN-C, PN-H itd.) opublikowanych do 1993 roku włącznie oraz zmian i poprawek do nich. Ujednolicony numer PN stosuje się we wszystkich produktach tworzonych na podstawie bazy ZSI NORMA, a więc w katalogach, miesięczniku “Wiadomości PKN. Normalizacja”, Biuletynie Informacji Publicznej PKN, bazie PERINORM.
Do 1993 r. włącznie rok ustanowienia normy był podawany w skrócie (dwie ostatnie cyfry roku) po symbolu PN. Od 1994 r. zmieniono zapis numeru normy, podając pełny rok jej ustanowienia na końcu numeru. Obecnie we wszystkich produktach PKN numer normy został ujednolicony, tj. rok ustanowienia normy, zmiany lub poprawki jest podawany na końcu numeru normy.
Przykłady:
stary zapis aktualny zapis
PN-90/B 02711 PN-B 02711:1990
PN-85/B 75700-01 PN-B 75700-01:1985
PN-88/B-10085/Az3:2001 PN-B-10085:1988/Az3:2001
PN-90/T-86160.01/Ap1:2000 PN-T-86160-01:1990/Ap1:2000
Zmianie nie ulegają numery norm na egzemplarzach już wydrukowanych.
PKN nie dał wytycznych jak oznaczać normy w publikacjach lub wykazach norm (np. stanowiących załącznik do przepisów prawnych jak to ma miejsce w Warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie). Stary numer normy jest wydrukowany na normie, również zarządzenie dotyczące ustanowienia normy przywoływało taki numer normy. Normy do 1993 r. były ustanawiane z mocy ustawy o normalizacji z 1961 r. i ich stosowanie wymaga zachowania reguł wynikających z tej ustawy np. przywołane w danej normie normy związane powinny być zaktualizowane (tj. powinno być zastosowane aktualne wydanie normy związanej) Nie dotyczy to jednak obligatoryjności normy, bowiem ustawa o normalizacji z 1993 r. zniosła obligatoryjność norm (z pewnymi wyjątkami), a w ostatnim wydaniu ustawy o normalizacji z 2002 r. wprowadzono całkowitą dobrowolność w stosowaniu normy.
W tej sytuacji, gdy numer normy w starym zapisie jest jej unikalnym numerem, a z drugiej strony w katalogach PKN nie znajdzie się już normy o numerze w starym zapisie, wydaje się, że w publikacjach i wykazach norm właściwym sposobem jest podawanie dwóch numerów norm: obok nowego np. w nawiasie numer stary.
2. Zmiana informacji o normach EN uznanych za PN
Od 01.01.2008 r. zostało zmienione podawanie informacji o normach EN uznanych za PN. Zostało usunięte oznaczenie (U) dodawane po numerze PN, a w celu identyfikacji normy opublikowanej w języku oryginału po tytule normy wprowadza się oznaczenie (oryg.)
Możliwość wprowadzania Norm Europejskich do Norm Polskich w języku oryginału została wprowadzona w 2000 r (zmiana z 13.10.2000 r. do ustawy o normalizacji) w celu spełnienia jednego z warunków przystąpienia PKN do europejskich organizacji normalizacyjnych CEN i CENELEC. Początkowo wprowadzono metodę okładkową, ale wobec sprzeciwu zainteresowanych środowisk zaniechano jej stosowania. Od 2002 r. została zastosowana inna metoda wprowadzania norm w języku oryginału – metoda uznania. Metoda ta polega na oficjalnym ogłoszeniu uznania Normy Europejskiej za PN oraz podaniu informacji dotyczącej udostępnienia Normy Europejskiej w oryginalnych wersjach językowych. Procedura obejmuje również wycofanie PN zastępowanych z powodu sprzeczności z dokumentem wprowadzanym. Tak wprowadzane normy zostały wyróżnione literą (U) po numerze normy, np. PN-EN 200:2005 (U) . Uznanie Normy Europejskiej za PN nie wyklucza wprowadzenia EN do PN metodą tłumaczenia.
Obecnie PKN zrezygnował z wyróżnika (U) po numerze normy, a informacja o wprowadzeniu normy w języku oryginału jest podana na końcu tytułu, np.:
PN-EN 200:2005 Armatura sanitarna – Zawory wypływowe i baterie mieszające (PN 10) – Ogólne wymagania techniczne (oryg.)
